سیاره زهره

اين سياره كه دومين سياره ي نزديك به خورشيد است و نزديك ترين سياره به زمين و داغ ترين سياره ي منظومه ي شمسي است چون  جو اين سياره مانند يك پتو عمل مي كند و از آن جايي كه خيلي جو غليظي دارد گرمايي كه از خورشيد دريافت مي كند را بيشتر در خود نگه مي دارد در نتيجه بسيار گرم است. گرم بودن آن به حدي است كه تحقيقات جديد نشان مي دهد ارتفاعات سياره زهره با شبنمي از جنس فلزات سنگين پوشيده شده است.
دماي سطح سياره زهره در حالت طبيعي به اندازه اي است كه فلز سرب در آن ذوب مي شود.
اين فلزات مذاب تبخير مي شوند و در ارتفاعات سياره كه دما كمتر است به صورت شبنم روي كوهها مي نشينند. دانشمندان عقيده دارند براق بودن سطح زهره هم دقيقا به دليل وجود شبنم همين فلزات سنگين است.

اگر در مدتي از سال(كه در هر سال متغير است) به زهره نگاه كنيم حتي از پرنورترين ستاره ي نيم كره ي شمالي هم پرنورتر است و حتي وقتي به پرنورترين حالت خود مي رسد در روز هم قابل مشاهده است و اگر آن را با تلسكوپ نسبتا قوي مشاهده كنيم مي بينيم كه مانند ماه اهله دارد يعني اين كه در طول مدت زماني مشخص قطر آن از ديد ما كه در زمين ايستاده ايم تغيير مي كند مثل ماه كه بعضي وقت ها هلال و بعضي وقت ها قرصي كامل از آن مشخص است.

زهره يك بار در 19 خرداد ماه 1383 سياره زهره پس از 122 سال مجددا از برابر خورشيد گذشت و منظره اي زيبا از صف بندي سيارات در منظومه شمسي را به نمايش گذاشت. به اين پديده "گذر" مي گويند.

شايد برخي از شما در اخبار شنيده باشيد كه مثلا امشب اختفاي زهره و ماه رخ خواهد داد. يكي از پديده هايي كه در طول سال خيلي رخ مي دهد اختفاء است. اختفاء زماني رخ مي دهد كه از ديد ناظر زميني يك جسم آسماني كه در ظاهر بزرگتر است از مقابل جسمي كه كوچكتر است عبور كند يعني در مدت زماني جسم كوچكتر پشت جسم بزرگتر پنهان خواهد شد.

يكي ديگر از رويدادهاي نجومي كه مي تواند رخ بدهد مقارنه نام دارد. در اين حالت مركز خورشيد و زهره (يا عطارد) و زمين در يك راستا قرار مي گيرد به صورتي كه زهره بين زمين و خورشيد باشد. به اين حالت مقارنه مي گويند.